با افزايش وزن رحم مخصوصاً در مراحل پيشرفته بارداري، کاهش عملكرد عضلات ديواره شكمي باعث مي شود تا عضلات ضد جاذبه ستون فقرات كشيده شوند و اين امر زمینه را برای ایجاد فشار مستقيم بر روي مفصل ساكرو­ايلياك فراهم می­کند. يك فرد غير باردار سعي مي­كند به كمك عضلات و ليگامان­هايش راست بايستد. اما يك زن باردار نمي­­تواند روي ليگامان­هاي نرم و كش آمده­اش تكيه كند. بنابراين عضلات پشت، بار بيشتري نسبت به عضلات شكم بر عهده مي­گيرند و در نتيجه كوتاه و ضخيم مي­شوند.
بعضي از زنان عضلات شكمي ضعيفي دارند كه نمي­توانند از رحم سنگين و ستون مهره­اي كمري حمايت كند. هر چه رحم بزرگتر مي­شود، انحناي پشت از اين هم بيشتر شده و عضلات شكمي نيز ضعيفتر مي­شوند. عضلات شكمي در طول بارداري دارای حالتی گول­زننده هستند. آن­ها در ظاهر آماده و قوي هستند چون وقتي روي رحم بزرگ شده كشيده شوند، سفت به نظر مي­آيند. اما در حقيقت اين عضلات آن قدر ضعيف مي­شوند كه حتي نمي­توانند به درستي از ستون فقرات و لگن خاصره در اين وضعيت حمايت كنند. بنابراين به زنان باردار بايد آگاهي و آموزش كافي در مورد لزوم تقويت عضلات شكم و لگن در طول بارداري داده شود. ضمن این­که در زنان باردار بدليل نياز متناوب به فرايند­هاي تحمل وزن و تغييرات مركز ثقل، برخی تغييرات خود­بخودي در مكانيك بدن روي مي­دهد. به عنوان مثال براي جبران تحمل وزن ناشي از افزايش رشد جنين، خم­­كننده­هاي ران و بازكننده­­هاي زانو سعي مي­كنند كه وضعیت بدنی را در راستاي صحيح نگه دارند و اين امر باعث به هم خوردن تعادل عضلاني مي­گردد. تسلط عضلات خم­كننده ران و بازكننده زانو باعث مي­شود كه زاويه ساكرال افزايش پيدا كند و در منطقه پايين كمر، رويه مفصلي و زوائد مفصلي شديداً فشرده شده و در نتيجه باعث افزايش قوس مهره­هاي كمر می­شود.

 

 

منابع
- منصوری، منصوره (1386) اثر تمرین حرکت چرخش لگن در وضعیت نشسته بر شدت کمر درد نیمه دوم بارداری، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، شهریورماه 1386.
- Butler, E., Maurice, I.L., Jessica Rose. D. (2006). Postural equilibrium during pregnancy: Decreased stability with an increased reliance on visual cues, American Journal of Obstetrics and Gynecology, 195, 1104–8.