ورزش برای سالمندان مفید است
 
بعضی از افراد مسن تر از فعالیتهای بدنی منظم بیشتر از دیگران سود می برند . امروزه بعضی از مطالعات دلایل ژنتیکی خاصی را برای توضیح این مطلب ارائه نموده اند
مطالعه اخیر نشان می دهد که گروهی از افراد مسن که ورزش می کنند نسبت به سایرین در انجام فعالیتهای بدنی موفق تر هستند و علت شاید مربوط به فاکتورهای شیمیایی باشد که در کنترل فشار خون مؤثر هستند .
نتایج این مطالعه بر اهمیت ورزش کردن تأکید می نمایند و همچنین مکانیسمهای مرتبط با اینکه چرا گروهی از افراد سود بیشتری از فعالیت ورزشی می برند را توضیح می دهد .
این مطالعه نتایج تحقیقات گذشته را مبنی بر اینکه ورزش منظم نقش مؤثر و مهمی زندگی دارد تأیید می نماید .
ضمناً محققین بر این اعتقاد هستند که ترکیبات شیمیایی در اینکه چرا بعضی از سالمندان به روشهای ورزشی یکسان پاسخ نمی دهند مداخله می کنند . آنها همچنین دورنمای جدیدی برای این نظریه که وجود ترکیبات ژنی در بعضی از افراد و عدم وجود آنها در بعضی دیگر بعنوان یک عامل در میزان تأثیر فعالیتهای ورزشی بر افراد می باشد نشان دادند .
محققین اذعان می نمایند که محدودیتهای کارکردی مانند مشکلات در بالا رفتن از پله ها و یا مشکل پیاده روی در واقع عوامل سوق دهنده به ناتوانی های فیزیکی هستند . تقریباً یک سوم از سالمندان ۷۰ ساله و پیرتر در امریکا از محدودیتهای حرکتی و پیاده روی شکایت می کنند . بر اساس تحقیقات بعمل آمده این سالمندان تقریباً چهاربرابر بیشتر در معرض نیاز به مراقبتهای پرستاری و سه برابر بیشتر در خطر مرگ در طی ۲ سال آینده هستند .
ورزش برای همه یکسان نیست
ورزش کردن فوائد بیشماری برای سلامت قلب و سلامتی روانی و فیزیکی دارد . لیکن پاسخ فیزیکی به ورزش ممکن است از شخصی به شخص دیگر متفاوت باشد و علل آن نیز نامشخص می باشد . البته ژنتیک نقش بسیار مهمی دارد . ضمناً فعالیت ورزشی با خطر کمتری برای ناتوانی جسمی همراه است . لیکن علیرغم فوائد ورزش

، پاسخ افراد متفاوت است . در واقع این تحقیق اولین بررسی است که نشان میدهد سطح یک ژن کنترل کننده « آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین » ACE که در واقع یک عامل کنترل کننده فشارخون می باشد . می تواند با میزان فعالیت ورزشی بهتر در بزرگسالان مرتبط باشد . تنوع این ژن می تواند با قدرت عضلانی و تحمل آن مرتبط باشد . این تحقیق ۳۰۷۵  فرد بزرگسال بین ۷۰ تا ۷۹ سال را به مدت ۴ سال تحت بررسی و پیگیری قرار داد . تقریباً یک سوم از افراد فعالیت فیزیکی داشتند و بیش از ۱۰۰۰  کالری در هفته به علت ورزش ، پیاده روی و بالا رفتن از پله از دست می دادند . بقیه فعالیت کمتری داشتند .
سالمندان فعال ۳۳ درصد کمتر از دیگران که فعالیت کمتری داشتند دچار مشکل می شدند . در افراد سالمند فعال میزان فعالیت بدنی با تغییرات ژن ACE در ارتباط می باشد . در حالیکه در سالمندان غیرفعال این ارتباط وجود ندارد . در افراد فعال ، آنهائيکه با تغییرات ACE بنحوی در ارتباط بودند که قدرت عضلانی و تحمل بالایی داشتند ، کمتر دچار محدودیتهای فعالیت بودند .
تقریباً یک چهارم از شرکت کنندگان در طرح ، ترکیب ژنتیک مرتبط با تولید ACE کمتر داشتند . این سالمندان از فوائد مربوط به ورزش همانند سایرین سود نمی بردند . لیکن انها از کسانیکه اصلاً ورزش نمی کردند بهتر بودند .
نتایج این تحقیق بر بررسی بیشتر تأثیر سیستم ACE  بر سلامتی انسان تأکید می نمایند.
پیاده روی در خارج از منزل، خصوصاً اگر با هم سن و سالان باشد، سبب جلوگیری از انزواطلبی و افسردگی خواهد شد.
شما با یک برنامه پیاده روی که به آرامی شروع شده و به طور تدریجی سرعت و مسافت آن افزایش یافته است، پس از مدتی می توانید توانایی های تنفسی خود را به حد یک فرد جوان برسانید.
بهتر است قبل از شروع پیاده روی با حرکات کششی عضلات خود را گرم کنید. سپس برای مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیاده روی کنید. مدت پیاده روی را به تدریج افزایش دهید، تا حداکثر به یک ساعت در روز برسد.
بهتر است پیاده روی را در دو نوبت صبح و عصر و هر بار ۳۰ دقیقه انجام دهید. اگر توانایی انجام ۳۰ دقیقه پیاده روی مداوم را ندارید می توانید به جای آن ۳ پیاده روی ۱۰ دقیقه ای داشته باشید. برای پیاده روی مسیری هموار و با هوای تمیز انتخاب کنید. یک بطری آب همراه خود داشته باشید.
برای انجام پیاده روی نکات زیر را رعایت کنید:
۱- کفش های راحت، کاملا اندازه و بنددار بپوشید، که پا را در خود نگهدارد و مانع تاثیر ضربه به پا شود. همچنین جوراب های ضخیم نخی که عرق پا را جذب و پاها را حفظ کند بپوشید.
۲- لباس های راحت، سبک و متناسب با دمای هوا بپوشید. در تابستان لباس های با رنگ روش بپوشید و در زمستان به جای یک لباس ضخیم ، چند لباس نازکتر بپوشید تا بتوانید به تدریج با گرم شدن بدن در حین پیاده روی لباس های خود را کم کنید.
۳- پیاده روی را با سرعت کم شروع کنید.
۴- در یک وضعیت متعادل و راحت راه بروید. سر را بالا نگهدارید، به جلو نگاه کنید نه به زمین. در هر قدم بازوها را آزادانه در کنار بدن حرکت دهید. بدن را کمی به جلو متمایل کنید. گام برداشتن را از مفصل ران و با گام بلند انجام دهید. روی پاشنه فرود آمده و با یک حرکت نرم به جلو بروید. از برداشتن گام های خیلی بلند خودداری کنید.
۵- راه رفتن را در صورت امکان بدون توقف انجام دهید. ایستادن مکرر و شروع مجدد پیاده روی ، مانع تاثیرات مثبت آن می شود.
۶- در حین راه رفتن نفس های عمیق بکشید. با یک نفس عمیق از طریق بینی و با دهان بسته ریه ها را از هوا پر کنید و سپس هوا را از دهان خارج کنید.
۷- سعی کنید زمان خاصی از هر روز را برای پیاده روی در نظر بگیرید که خسته و یا گرسنه نباشید و در صورت امکان با دوستانتان پیاده روی کنید.
۸- اگر در سربالایی یا سراشیبی قدم می زیند، بدن را به سمت جلو متمایل کنید و برای حفظ تعادل ، قدم های کوتاه تری بردارید.
۹- مدت زمان پیاده روی و مسافتی که طی کرده اید را هر روز در تقویم خود یادداشت کنید. هفته ای یک بار مدت زمان پیاده روی را افزایش دهید.
۱۰- در اواخر پیاده روی به تدریج قدم های خود را آهسته تر کنید. می توانید حرکات انعطاف پذیری را نیز انجام دهید و با این کار کم کم بدن خود را سرد کنید.
۱۱- اگر در حین پیاده روی دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس و یا پا درد شدید فوراً استراحت کنید و با پزشک مشورت نمایید.
پیاده روی به علت تحریک ماهیچه ها و استخوان ها سبب افزایش قدرت عضلانی و استخوانی می شود.